Ziek waren ze, maar toch komen opdagen...

Manmoedig werd de strijd aangegaan, maar de opmerking "Ze zijn veel te groot voor ons", liet min of meer de gemoedstoestand van de net doorgestroomde ex-pupillen zien. De schrik sloeg sommigen om het hart en liet hen als een standbeeld staan aan de slagplaat. Alleen zo'n beetje de meer ervaren spelers hielden moedig stand: Max gooide een goede wedstrijd met mooie strike-outs en mooie acties samen met Kevin op het eerste honk. Maar hij kreeg ook drie home-runs, waarmee veel punten werden gescoord. Veel punten werd door de tegenstander gescoord door infield-fouten: slechte aangooien, doorschieters door de benen(!).... Maar er waren ook briljantjes van acties, zoals een running catch van Noa....

Verder hadden we veel pech en mensen die toch niet lekker in hun vel zaten. Pech doordat Robbie zich verrekte, Nick moest opgeven nadat hij op het veld overgegeven had en bij Ilse sloeg het onwel ook toe. Coaches van de tegenstander waren coulant en lieten ons gewoon doordraaien (zonder "nullen"). Een coulance die gevoed werd door een ruime voorsprong en de Aspiranten coaches deed besluiten de wedstrijd 6 minuten voor tijd maar te laten beeindigen.

Eindstand 2-11 ...

En toch wordt het een mooi seizoen

| Deel