Het was een lome, zomerse avond. Avond? Jawel, avond...

De honkbal Junioren speelden - in de avond dus - een uitwedstrijd tegen Rooswijk, een honkbal-club met een lange historie en wier terrein grenst aan het terrein van de ijzer- en staalgigant Corus (tegenwoordig Tata Steel). Aan terrein-oppervlakte was hier geen gebrek - gelijk met de honkbal-wedstrijd vond ook een softbal-wedstrijd plaats. 

Gezien het warme weer was het tijdstip van de wedstrijd zo gek nog niet: aangenaam warm en gekoesterd door de ondergaande zon, werden de toeschouwers getrakteerd op een puntenfestijn. De Meteoor Junioren waren gewoonweg te goed (of de tegenstander te slecht?) om er een erg spannende wedstrijd van te maken. Uiteindelijk niet erg spannend om naar te kijken.

De pitcher(s) van de tegenstander hadden teveel moeite nodig om de bal in het slaggebied te gooien en de meeste ballen die goed waren, werden door de mannen geslagen.

Het gevolg?

Slechts 1 strike-out en de rest van de mannen op de honken met base-on-balls (4 wijd) of echte honkslagen (af en toe geholpen door fouten van hun infield of outfield).

En de tegenstander? Slagmannen die goed en ver konden slaan, maar hadden de pech dat mannen er zin hadden. Ja, ook die in het outfield. (Had ik al verteld dat de tegenstander maar liefst 4 vrouwen in hun team hadden opgesteld? Hmmm, misschien was dat wel de motivatie...). Prachtige vangbal, en mooie acties door het infield, goede coaching door de veteranen onder de Junioren maakten die acties tot een genot om te bekijken.

Het niveau-verschil maakte dat het voor de coaches moeilijk werd op gegeven moment om de orde te handhaven, maar uiteindelijk werd door de boel weer op de rails gezet door een praatje van de hoofd-coach.

Had ik al iets gezegd over een mooi seizoen?

| Deel