Op een warme zondagmiddag...

Door een paasweekend, waarin we wel een zeer geslaagd toernooi hadden gespeeld in Almere en het Koninginne-weekend waarin niet werd gespeeld was het vandaag dan de tweede echte competitie wedstrijd tegen Sparks Haarlem.

Een team wat op het laatste moment is toegetreden tot de poule in plaats van DVH. Ons team, dat ondertussen is versterkt door nog een nieuwe speler Carlo, moest als eerste het veld in met Thom op de heuvel. Sparks opent met een hoge bal in het rechtsveld die ogenschijnlijk eenvoudig te vangen was maar door - de door de hitte bevangen - Mark niet goed werd ingeschat. Thom maakt zelf de eerste nul door sterk terug te komen met 3 slag. Een gestolen honk van de eerste slagman zorgt voor het derde honk bezet en een actie 1 naar 3 maakt de tweede nul maar wel een punt tegen. Een driehonkslag volgt, maar wederom drie slag en we mogen het veld uit (0-1).

Max, onze openings hitter doet zijn plicht en komt op het honk door 4 wijd. We besluiten de tegenpartij te testen en gaan stelen. Door een twijfelende start en een prima aangooi van de catcher lopen we tegen de eerste uit op. Thom nog steeds aan slag slaat onze eerste honkslag gevolgd door een honkslag van Mitchell. Carlo volgt met een actie 1 naar 3 waarna Berber met drie slag de derde nul is en we mogen weer wisselen. Jammer dat we niet tot scoren konden komen, want dat is ons doel: proberen meteen punten te scoren. In de tweede inning komt Sparks tweemaal tot scoren door 2x vier wijd en twee honkslagen. Door goed veldwerk 6 naar 3 (Max-Berber) en twee maal 3 slag komt het niet verder dan dit.
In onze slagbeurt kunnen we niet veel aanrichten 5 naar 3 (Bas), drie slag en een velders keus na 4 wijd en we mogen weer het veld in.

Sparks weet in de volgende slagbeurt toch weer een punt te scoren door een door fout 8 op het honk gekomen slagman binnen te loodsen. 0-4 en weer een slagbeurt. Er moet wat gebeuren we gaan wat wisselen. Shandall gaat Mark vervangen, en Carlo start de slagbeurt. Geraakt werper (of was het een kopbal?). Berber weet 4 wijd te krijgen en je merkt direct dat de tegenpartij onder druk komt. Bas ook geraakt werper, oei dat wordt een ei op zijn arm. Carlo scoort ons eerste punt en Berber het tweede. Shandall slaat het derde punt binnen met een actie 5 naar drie (goede invalbeurt!). Mike en Raouf, die inmiddels Max had vervangen slaan nog beide een honkslag maar we komen niet meer tot scoren.

3-4 en Sparks weer aan slag die openen met een honkslag, wilde worp, doorgeschoten bal en weer een wilde worp en we krijgen weer een punt tegen. Twee acties van 5 naar 3 (Carlo staat inmiddels als korte stop) verhinderen ook niet het zesde punt. Sparks weet nog een keer te scoren door fouten en een honkslag. drie punten maar geen een verdient punt.

3-7 en nog een klein kwartier op de klok, dat zou de laatste slagbeurt wel eens kunnen zijn. Winnen op zijn Duits is nog de enige kans... Carlo start en loopt direct een homerun SUPER natuurlijk, maar eerlijk gezegd ook direct een runstopper. Dat blijkt ook als de volgende drie mannen met drie slag kansloos naar de bank gestuurd worden.

Nog 5 minuten op de klok, wat nu? Nog een inning? Stoppen? De scheids besluit nog een inning te spelen, het is toch mooi weer?
Kop aan slag voor de Sparks, Hoge bal in het rechtsveld, Shandall plukt hem uit de lucht eerste nul, drie slag tweede nul. En wissel... wissel? Ja de derde slagman is naar zijn werk dus automatische nul wisselen.

Dan nu toch echt de laatste slagbeurt, toch nog een Duitse overwinning? Shandall start met 3 slag, een uit en nummer 9 aan slag, ons geheime wapen Mike. En ja hoor eerste seizoen en hij slaat zijn derde honkslag van de wedstrijd. Met een doorgeschoten bal op twee en Raouf slaat hem binnen met een driehonkslag. (Super Raouf). Thom slaat Raouf binnen met een honkslag en het is 6-7.
Mitchel gaat zelf uit met een actie 5 naar 3 waardoor thom op twee komt en door een doorgeschoten bal komt hij op het derde honk. Twee uit, Carlo aan slag en het gelijkmakende punt op drie. Hoge bal in het midveld... gevangen einde wedstrijd!

Verdiend verloren? Ja.
Sparks was goed en deed wat wij graag doen. Maar wat zeggen de cijfers: wij-10 honkslagen Sparks-7? En in een inning 3 onverdiende punten tegen? Met andere woorden we hebben het wel uit handen gegeven.

Dus hier spreken twee coaches die de groep wel even streng hebben toe gesproken! Want we zijn nog wel erg trots op onze jongens, die nog elke week groeien, maar we moeten wel geconcentreerd met volledige inzet blijven spelen. En ook al is het warm, daar heeft de tegenpartij ook last van.
Concentratie en blijven knokken voor iedere punt blijft van belang. Maar bij vlagen hebben we wel weer mooie dingen gezien van ons team onze taak blijft om deze vlagen om te zetten in hele wedstrijden.

(Een bijdrage van Wim Jurriaans)

| Deel