
Honkbal omnibus (04-06-2011)
Het is even stil geweest rond het junioren honkbalteam. Niet vanwege het resultaat maar gewoon door drukte van ondergetekende. Maar we hebben niet stil gezeten. We zijn inmiddels drie wedstrijden verder, maar helaas maar een competitie punt rijker.Hoe kan dat nou?... Als we dat wisten dan hadden we ze gewonnen.
Als eerste is de reeks Thamen, altijd lastig. Voor mij persoonlijk de club waar ik ooit mijn eerste wedstrijd tegen heb gespeeld. Als we er naar terug kijken een typisch geval van het onderschatten van de tegenstander. We komen met 1-0 voor, maar de derde inning kregen we maar liefst 7 punten tegen. Door honkslagen? Nee, door geraakt werper, vier wijd en ja een homerun. Nog niets aan de hand gewoon aanvallen en punten terug pakken. Maar bevangen door de hitte waren onze jongens niet in staat dit te doen. De twee laatste innings kwamen we slechts twee keer tot scoren... Thamen daarentegen pakten nog 9 punten erbij. Eindstand 5-16.
Maar werden we weggespeeld omdat wij niet beter konden? Ik denk het niet, onze werpers kwamen niet op dreef en aan slag bleef de rally uit.Deel twee van ons avontuur Almere 90. Al vier keer ontmoet dit seizoen en vier keer gewonnen. Vroeg vertrekken vanaf de Meteoor iedereen keurig op tijd, alleen een coach ziek. Met een griepje onder de wol. Een van onze vaste werpers had examen dus ook die moeten we missen. We starten daarom met een releaf werper, die deze moeilijke taak op zich moest. nemen. En moeilijk was die. Na twee keer vier wijd een wilde worp en een honkslag nog twee keer vier wijd stonden we in een mum van tijd al zes punten achter. Moeizaam sluit de startende werper na nog twee keer vier wijd de inning af met een 0-7 achterstand. In onze slagbeurt komen wij niet tot scoren. We krijgen zelfs maar vier mensen aanslag. In het vervolg van de wedstrijd kruipen we dichter bij en komen tot negen punten. Almere scoort nog elke inning een punt. Eindstand 9-10. Als je bedenkt dat wij 17x vier wijd hebben gegooid en Almere maar drie honkslagen heeft geslagen en dan toch tien punten scoort is het niet gezellig terug in de auto.
Als laatste in deze "spannende" reeks Pioniers thuis. Na wat beraad in de "Coaching staff" waren we tot de ontdekking gekomen dat onze jongens wat last bleken te hebben van druk. De hele week uitstekend trainen, maar tijdens de wedstrijd als door voodoo 's bezworen zombies in het veld staan. OK dus proberen rust in de tent te krijgen. Op het eerste gezicht een leuke tegenstander, knappe werpers die gevarieerd gooien, maar verdedigend niet al te best. In de eerste slagbeurt scoren de Pioniers direct twee punten. Geen druk jongens gewoon ballen en terug pakken die punten. En zo is de stand 2-2. Terwijl wij het de twee volgende innings dicht houden, scoren wij zelf nog zes punten. 8-2 en wij zijn in tijd op de helft, en wisselen de werper. Startend met drie slag weten de Pioniers toch drie punten te scoren. Maar ook bij de Pioniers wordt de werper vervangen. Op deze goed afwisselende, en curvende werper hebben wij niet direct een antwoord en zijn niet in staat onze voorsprong uit te bouwen. In de laatste inning weten de Pioniers echter wel te scoren en in de gelijkmakende en laatste slagbeurt is de stand 8-9. Door een fout 6 en een driehonkslag wordt de stand gelijk we kunnen niet meer verliezen. Met het winnende punt op drie en een uit en nummer vijf en zes aan slag. Wat kan ons nog gebeuren. DRUK! 2x drieslag einde wedstrijd...
Wat zullen we zeggen, er zit weer een stijgende lijn in. En de winst zit weer in het vizier. We hebben alle teams gezien en we kunnen concluderen dat de verschillen klein zijn. Maar toch heb ik het gevoel dat we elk team kunnen kloppen. De trainingen verlopen prima, het team is hecht, alleen het zelfvertrouwen moet nog groeien. Ondanks de uitslagen is de "Coaching staff" uitermate trots en tevreden en zien we de tweede competitie ronde met vertrouwen tegemoet!
(Een bijdrage van Wim Jurriaans)
Add this page to your favorite Social Bookmarking websites
Laatst aangepast (maandag, 16 januari 2012 23:55)


