Succesvolle start seizoen 2009 de Meteoor

Met liefst drie overwinningen, een thriller-achtige overwinning van de Heren (uit bij de Volewijckers), een goed bevochten overwinning van de Junioren (thuis), een vrij gemakkelijke overwinning van de Aspiranten (uit bij de Herons), en een nipte verlieswedstrijd van de pupillen (stand was 7-7 bij het begin van de laatste inning) -- werd het uiteindelijke een succesvol Paasweekeinde.
Het weer hielp natuurlijk ook een handje...
Voor de geinteresseerden is op volgende pagina nog een - kort - verslag van de wedstrijden van de Pupillen en de Aspiranten

Herons - Aspiranten : 5 - 19
Extra vroeg verzameld - Heerhugowaard ligt toch ergens in verweggistan - ging de karavaan op weg. De lange rit maakte het mogelijk om van het schitterende voorjaarsweer te genieten.. *mmmm*
Aangekomen op het veld zagen we voor het eerst de tegenstander: eentje die pas of in ieder geval een jaar of wat korter op Aspiranten-niveau speelde dan de Meteoor. Getuige ook de kreet van een van de tegenstanders - "Jeetje wat een grote jongens!" Het moet gezegd worden - onze jongens leunen bijna allemaal tegen het Junioren-schap aan - en keken (fysiek) neer op de tegenstander .
Maar onderschat nooit je tegenstander. In ieder geval waren Randy en ik erg benieuwd wat Danny - onze eerste pitcher - deze wedstrijd voor het eggie ging brengen. Zowel tijdens de trainingen als tijdens de gesprekken met Danny is er geprobeerd om Danny met meer efficiency zijn worpen te laten gooien: mooie worpen komen later wel, doel is zoveel mogelijk strikes te gooien. En, oh boy, wat voldeed hij aan de verwachtingen... zeer strakke pitching met af een toe een slippertje in de concentratie.
En de rest? Goed loopwerk, mazzel bij een paar hoge infield ballen die niet werden gevangen, de gebruikelijke misverstanden omtrent de tekens vanaf de kant *zucht*, en o ja... de magistrale invalbeurt van Lisa (pupil) - onze extra invalkracht omdat Max geblesseerd was.

Volewijckers - Pupillen: 11 - 7
Alhoewel een gedeelte van het Pupillen-team alweer een tijdje Het Spel speelt, met een paar echte veteranen (Lisa, Noa) ertussen, zitten er ook een paar echte beginners ertussen. Kinderen die dus voor het eerst een echte competitie wedstrijd gingen doen. Erg benieuwd of Ron dit groepje in balans kon krijgen. En gaandeweg de wedstrijd kon ik alleen maar met een glimlach de kleine stapjes voorwaarts bewonderen die gemaakt waren. Stapjes gemaakt onder begeleiding van Howard, die van bewonderingswaardig engelengeduld is voorzien.
Kinderen die sloegen op een gepitchte bal en niet meer wachten op de toss-bal.
Pitchers die veel meer letten op hun werphouding. Goede pitching. Goede loop-acties. Intelligent spel op de honken. Maar ook - komische situaties van de nieuwelingen die soms helemaal de weg kwijt waren - "Huh, moet IK die bal ophalen?"  En soms het onbesef dat een gegooide bal sneller gaat dan een bal die gebracht wordt . Een mooie vangbal van Noa, een mooie misser van een hoge bal (drie man probeerden de bal te vangen). Het was in ieder 7-7 bij het begin van de laatste inning. Een gelukkige hand in het slaan bracht bij de tegenstander nog 4 punten binnen.
Helaas, jammer.
Maar ongetwijfeld zal ik aan het einde van het seizoen moeten constateren dat ze weer - ook de nieuwelingen - een grote stap voorwaarts hebben gemaakt.

Jim Post ... coach Aspiranten 

| Deel